Kolay gibi görünse de insanın kendini hayatının merkezine koyması günümüzde oldukça zordur. Ailemiz, ilişkilerimiz, işimiz, eğitimimiz, geleceğe dair beklentilerimiz derken; çoğu zaman kendimizi arka plana atarız. Hayatın anlamını ve yönünü dış faktörlerde aramaya devam ettikçe de içsel bir boşluk hissi büyür.

Ben Hayatımın Merkezinde Miyim?”

Beni İncitemezsin kitabı, tam olarak bu noktada okuyucuyu durdurur ve güçlü bir yüzleşmeye davet eder. Kitap şunu açıkça söyler: İnsan, merkezini kendi dışında aradığı sürece kendini bulamaz. Başkalarının onayına, sevgisine ya da beklentilerine bağlanan bir hayat; kırılgan, güvensiz ve kaygı doludur. Kendini merkeze almak bencillik değildir. Aksine, insanın kendi iç dünyasını tanıması, değerlerini belirlemesi ve yaşamına anlam katmasıdır. Kendi merkezini bulan bir insan için kaos, kıyas ve sürekli yetememe duygusu giderek etkisini kaybeder. Çünkü artık yön dışarıdan değil, içeriden gelmektedir. Kitapta mutluluk kavramı da önemli bir şekilde ele alınır. Mutluluk, ulaşılması gereken bir hedef değil; anlamlı bir yaşamın doğal sonucudur. Yani mutluluğu doğrudan kovalamak yerine, onu ortaya çıkaran yaşam biçimini inşa etmek gerekir.

Beni İncitemezsin ile Yaşama Anlam Yüklemek

Ayrıca insanın temel ihtiyacının haz almak ya da acıdan kaçmak olmadığı vurgulanır. Asıl ihtiyaç, yaşamın içindeki anlamı fark etmek ve bu anlam doğrultusunda ilerleyebilmektir. Bu bakış açısı, modern dünyanın “hep daha fazlası” anlayışına karşı sakin ama güçlü bir duruş sunar.

Beni İncitemezsin, okura şunu hatırlatır:
Başkalarının yolunda yürümek zorunda değilsin.
Kendi ruhunun yolunu bulabilir, onu takip edebilirsin.

Ve belki de gerçek güç, tam olarak burada başlar.